
"خودخوار بینی"[[*]]، که از ناصرالدین خان قجر که بعنوان پادشاه ایران بر خلاف پروتکل کشوری در کمال خواری و خفت دست همتراز بیگانه خود، ملکه بریتانیا را می بوسد - و این از امروز که مقامات رسمی جمهوری روضه خوانان که همه ۳۹ سال حکومت خود را معطوف سرکوبی زنان ایرانی کرده اند، با دیدن با یک زن ِ بیگانه از خود بیخود و با حرص و ولع سلفی های خفت بار می گیرند!
مقامات رژیم کنونی به معنای واقعی کلمه، زادمُرد و وارث رژیم قجرها می باشند، که بجز واپسگرایی و بی لیاقتی، نه از عّزت نفس، نه از علو طبع و نه از غرور ملی بویی برده اند!
شاپور سورنپهلو
* - واژه و مبحث "Cultural Cringe" در دهه ۵۰ میلادی توسط Arthur Angell Phillips، مردمشناس استرالیایی ساخته و مطرح ساخته شده است که این نگارنده آن را به پارسی، "فرهنگ خودخواربینی" برگردان کرده است. شوربختانه در این مبحث در ایران ناشناخته ومورد کنکاش و گفتگو قرار نگرفته است و این نگارنده نخستین کسی است که بدان می پردازد و امیدوارم روزی باب بحث و گفتگو در این مورد این پدیده مخرب اجتماعی در ایران باز شود. بهر روی، کشورها و جوامعی به فرهنگ خودخواربینی" مبتلا می شوند که در گذشته یا در حال در زیر استعمار بسر برده و فرهنگ غالب را برتر از فرهنگ خود می پندارند. ایران با آنکه در تاریخ معاصر (از زمان قاجاریه) همواره مورد استثمار قرار گرفته است، ولی هرگز مستعمره کشور بیگانه ای نبوده است. ولی رخنه این فرهنگ مخرب در ایران اسلامی، نتیجه سیاست های ایرانستیزانه و ضد ملی ِ جمهوری اسلامی و زنده کردن فرهنگ شنزارهای نجد و حجاز در ایران می باشد که ملت ایران را بسوی غرب سوق داده و فرهنگ "خودخواربینی" را در میان بخش قابل ملاحظه ای از جامعهٔ ایرانی پدیدار ساخته است.
≠
