"استعفای [اجباری] رضاشاه را میتوان یکنوع انتقام دیپلماسی انگلیسی دانست زیرا که این دیپلماسی در طی سلطنت ۲۰ ساله رضاشاه مکرر بشکست برخورد که مهم ترین مواقع آن بدون بحث الغای امتیاز نفت در سال ۱۹۳۲ میباشد که بنفع ایران دوباره تجدید شد. در هر حال مقاصد انگلیس و شوروی نسبت بایران هر چه باشد من یقین دارم که بالاخره با پیک مخالفت میهن پرستانه [ایرانیان] سخت و موثری برخواهد خورد."

- بازیل نیکیتین، کنسول وقت روس در ایران

و امروز بایستی نوشت:

"ابهام سازی پیرامون یافتن جسد رضاشاه را میتوان یکنوع انتقام رژیم روضه خوانان و اربابانش از ملت ایران دانست، نه تنها برای شعارهای "رضاشاه روحت شاد"، در خیزش ملی دیماه نود و شش، بلکه ستیز آنان در طی سلطنت ۲۰ ساله رضاشاه مکرر بشکست برخورد کرد، که مهم ترین مواقع آن بیداری "هویت ملی" پس از ۱۳۰۰ و اندی سال ارتجاع و جهل و دکانداری مذهبی حاکم بر ایران بود. در هر حال مقاصد روضه خوانان دست نشانده کشورهای انگلستان و آمریکا و روسیه نسبت بایران هر چه باشد، من یقین دارم که بالاخره با پیک مخالفت میهن پرستانه [ایرانیان] سخت و موثری برخواهد خورد. نیز، "رضاشاه" امروز بزرگ تر از هر زمانی و مبدل به یک "آرمان" و "ایدئولوژی ملی" شده است، که نه محدود به یک پیکر خاکی ست و نه زمان؛ همانگونه که کورش بزرگ، با پیکر و بدون پیکر خاکی، "پدر ایرانزمین و ایرانیان" است، رضاشاه بزرگ نیز با پیکر و بدون پیکر خاکی، "پدرِ ایران ِ نوین" و در درون کیان و هستی "ایرانزمین" جای داشته و در مغز ها و قلب های همهٔ ایرانیان راستین که خون کورش ها، آریوبرزن ها، گردآفریدها، ارشک ها، مهردادها، سورن ها، شاهپورها، گوهرگوها، بابک ها، فردوسی ها، رئیسعلی دلواری ها و هزاران هزار آزادمرد و آزادزن ایرانی که تا واپسین نفس خویش، در راه سربلندی و آزادی این کشور کوشش نمودند در رگهایشان در جریان است، زنده و متبلور است؛ . . . رضاشاه هرگز نخواهد مُرد!"

"رضا شاه روحت شاد - با پیکر خاکی یا بدون آن!"

شاپور سورنپهلو

روز سپندآرمذ از ماه اردیبهشت سال ۳۷۵۶بهدینی

۱۴ آوریل ۲۰۱۸ ترسایی

≠