هر چند که بیگانگان در سال ۲۵۳۷ رژیم استبداد مذهبی نوقاجاری را در ایران بقدرت رساندند،[[1]] ولی حقیت تلخ اینست که اکثریت ملت ایران بخاطر ۱۳۰۰ و اندی سال موالی گری، آمادگی پذیرش چنین رژیمی، چه از دید فرهنگ جامعه و چه باورهای شخصی را داشته است، در نتیجه "جمهوری اسلامی کُنش نیست، بلکه واکُنش جامعه و ملت ماست". بر همین اساس فرهنگ "زنستیزی" در ایران از جمله حجاب اجباری و بکاربری واژگان زنستیزانه نیز یک واکنش است؛ - واکُنش ِ و ثمرهٔ باورها و اندیشه های واپسگرایانه مذهبی ۱۳۰۰ و اندی ساله وارداتی از شنزارهای نجد و حجاز در ایران است که "زن" ایرانی را "ضعیفه" و موجودی خوار و کالایی در مالکیت مرد می پندارد.

بیماری زنستیزی در ایران تازی-زده

انگل زنستیزی در ایران دقیقاً پس از اشغال کشورمان بدست تازیان و تزریق بی فرهنگی و باورهای غیرانسانی و وحشیانه آنان به نام دین و خدا وارد پیکر و تن ایران و ایرانی شوده بود که پس از گذشت سیزده سده و بویژه از سدهٔ نوزدهم ترسایی و برپاسازی "مکتب آخوندیسم" بدست سرجان ملکم در هند و صادر کردن ماموران دولت وقت بریتانیا به نام مبلغین مذهبی شیعه از هند و عراق به ایران، در ذرات وجود و هستی اکثریت ایرانیان نهادینه شده است - و 'حجاب اجباری' در ۴۰ سال گذشته از سوی رژیم نوقاجاری روضه خوانان، که با زور و ستمگری بر زنان ایرانی تحمیل می شود -- و شوربختانه با "تماشاگری و خاموشی" و حتا تائید بسیاری از مردان ایرانی بویژه متعلق به قشر مذهبی نیز انجام می گردد، بخشی از فرهنگ زنستیزی گسترده حاکم بر کشورمان و جامعهٔ ایرانی می باشد. این زنستیزی گسترده شوربختانه در اکثریت ایرانیان مسلمان یافت می شود، هتا[:حتی] در میان مخالفین رژیم که در چند دهه گذشته در کشورهای غربی می زییند، که بکاربری واژگان زنستیزانه[[2]] یا به تصویر کشیدن روضه خوانان در پیکر زنان از سوی آنان، بهترین نمونه ها می باشند.

باری، با نگریستن و در نظر داشتن این واقیعت که زنستیزی در ایران یک معضل اجتماعی و فرهنگی بیمار، ریشه گرفته از باورهای نابودگرایانهٔ ِ سنّت های خوار مذهبی ِ بیگانه، با تاریخی ۱۳۰۰ و اندی ساله در ایران است، بایستی دریابیم، همانگونه که انگلی که وارد تن و پیکر انسانی می شود را با دعا و شعار نمی توان نابود کرد، نیز با بپاسازی کارزارهای مجازی و مبارزات منفی و مدنی با حجاب اجباری، نمی توان "کُل زنستیزی" را از جامعه و کشور خود بزدائیم؛ و حتا قانونی ساختن "حجاب اختیاری" در آینده هم این معضل و مشکل بزرگ را در جامعهٔ ما حل نخواهد کرد؛ - بویژه آنکه بطور کُل قانون وضع کردن برای زنان که حجابشان هم اختیاری باشد، نیز گونه ای زنستیزی می باشد. زیرا که در یک جامعه متمدن انسانی از دید قانونی و حقوقی نبایستی تفاوتی میان مرد و زن وجود داشته باشد که قانون ها و احکام گوناگون در تمایزشان صادر گردد.

در نتیجه، دو راهکار برای نابودی این انگل و ریشه کن سازی پایه های زنستیزی در ایران پیش‌ روی ما می باشد. نخست، فرهنگ سازی و زدودن توهم "خودسروربینی" یا "خودعقل کُل دانستن" در میان مردان ایرانی، که در اکثر زمان های حتا ندانسته و ناخودآگانه انجام می شود؛  - و مهمتر خشکاندن زمین و بستریست که باورها و اندیشه های  زنستیزی در آن ‍زاده و رشد و نمو می کنند! مابقی گزینه ها، بزک کاری، رفو کاری و ترمیم موقتی بیش نیست و همانند آن می ماند که بپنداریم یک سرباز گلوله خورده را می توان با چسب زخم کرد!

نیز نیاز است تا به روند مبارزاتی کنونی با "حجاب اجباری" نیز اشاره شود و روشن گردد که امروزه هدف چنین مبارزاتی بالقوه مبارزه با فرهنگ "زنستیزی" در ایران نیست؛ - بویژه آنکه تمرکز دادن و متمرکز ساختن افکار عمومی (بویژه مخالفین رژیم روضه خوانان) بر روی مخالفت با حجاب اجباری از سوی برخی مُهره ها مهندسی صادراتی از سوی رژیم به برونمرزها[[3]] که در گذشته بخشی از بدنه جناح دولتی اصلاح طلبان و برای بقای رژیم فعالیت داشته اند، در حقیقت دور ساختن افکار عمومی و نهانی از مبحث زنستیزی در ایران است.

بگفته ای دیگر، فرهنگ زنستیزی، یا ضعیفه دانستن و کالا پنداشتن زن در ایران، که یکی از دو  پایه و ارکان اصلی کیش تازیان می باشد (پایه و ستون دیگر آن 'خشونت' است) و در صورت ریشه کردن ساختنش، در حقیقت اسلام در ایران به خطر خواهد افتاد. از آن روی مبارزه با حجاب اجباری بدون اشاره به منشاء و ریشه های زنستیزی در ایران، یک فرافکنی، ترفند و طرحی هوشمندانه از سوی این عده است که در هراسند با سرنگونی رژیم روضه خوانان، پایه های اسلام در ایران نیز متزلزل و دکان دینداریشان بسته و بساط خرافه پراکنی اشان در راستای اهداف بیگانگانی که همواره از مذهب برای استثمار ایران بهره وری کرده اند، نیز برچیده شود. یکی از بهترین نمونه های این هراس، ارائه و علم کردن فرضیه و فلسفهٔ باصطلاح "ایرانشهری" است.[[4]] پرچمدار این فلسفه یا تلاشی مذبوحانه در آمیختن آب با روغن، سیّدجواد طباطبایی می باشد که می پندارد با پیوند دادن " شیعه" و "فرهنگ باستانی ایران" و ارائه تئوری موهوم و بی اساسی که "شیعه ادامهٔ فرهنگ و تمدن باستانی ایران" است، در زمان سرنگونی رژیم روضه خوانان از سوی ملت ایران، می تواند خطر را از سر شیعه و کُل اسلام در ایران دور نگه دارد.

بهر روی، "زنستیزی" ("خوارپنداری" و "ضعیفه خوانی" زن) در ایران اسلامزده، نشانهٔ یک کشور، ملت و جامعه بیمار است؛ - بیماری که اثرات مستقیم بر تبعیض، ستمگری، عقب افتادگی، سقوط ارزش ها و انسانیت در جامعهٔ ما دارد. بنابرین، برای برداشتن همهٔ این تبعیضات، ستمگری ها، خرافات و واپسگری ها، بایستی فرهنگ زنستیزی را در ایران برای همیشه ریشه کن سازیم، که آنهم تنها با فرهنگ سازی و زنده ساختن و حاکمیت فرهنگ راستین و والای ایرانی ممکن می گردد.

فروغ اهورایی، همواره پاسدار و نگهبان ایرانزمین و ایرانیان باد.

شاپور سورنپهلو

روز ارد از ماه تیر سال ۳۷۵۷ بهدینی

۲۲ تیرماه ۲۵۷۸ شاهنشاهی

۱۳ ژوئیه ۲۰۱۹ ترسایی

بازبُردها [:منابع] و فرانمودها [:توضیحات]:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پیوند اینترنتی کوتاه شده به این نوشتار: https://bit.ly/32mA1bn

1 - سورنپهلو، شاپور، "از توطئه تا انقلاب مهندسی شده ۵۷: چرا و چگونه بریتانیا، آمریکا و اسرائیل نظام شاهنشاهی را سرنگون ساختند؟"

2 - از جمله دو قشر باصطلاح "جمهوری خواه سکولار" و "چپگرا" که خود را روشنفکر و ضدزنستیز می خوانند، ولی در زمان یاد کردن از شاهزاده رضاپهلوی او را "رضا دیبا" می خوانند، زیرا که فرهنگ زنستیزی اسلامی در وجود این عده ریشه دارد و بر این اساس هم "فرزند ِ مادر بودن را پستی و خواری" بر می شمارند.

3 -  سورنپهلو، شاپور، "هشدار: نیرنگ تازهٔ رژیم برای خنثی سازی مبارزات ملی و مردمی: صدور اراذل و اوباش سیاسی خود به برونمرزها، تحت نام اپوزیسیون و مخالفین رژیم" - http://bit.ly/2NZcyr8

4  - واژهٔ "ایرانشهر" در زمان ساسانیان به معنی "امپراتوری/شاهنشاهی ایران" بوده است. نیز جنوب استان خواروران (عراق امروزی) که شهر تیسفون، پایتخت امپراتوری ساسانی در آن قرار داشته است، به "دل ایرانشهر"، یا "قلب امپراتوری ایران" نامی بوده است.

وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَأُحِلَّ لَكُمْ مَا وَرَاءَ ذَلِكُمْ

و زنان شوهردار [نيز بر شما حرام شده است] به استثناى زنانى كه مالك آنان شده ايد.

.

#419ab3

≠