گزارش اخیر هاآرتص[1] دربارهٔ عملیات دیجیتال اسرائیل در فضای اپوزیسیون ایران، به‌درستی از یک کارزار پنهان جنگ روایت‌ها سخن گفته است؛ کارزاری که چنان عیان بود که پرده‌برداری نمی‌طلبید، و من نیزددو هفته پیش از انتشار گزارش نامبرده در نوشتاری به آن اشاره کرده بودم[2]. اما خطای بنیادی و راهبردی این گزارش، آن‌جاست که برآورد کرده اسرائیل در حال سازماندهی پشتیبانی مصنوعی از شاهزاده رضا پهلوی با هدف بازگرداندن پادشاهی به ایران است؛ حال آن‌که در تشخیص بازیگر اصلی، دچار لغزشی اساسی شده است، چه از سر ساده‌انگاری، چه شاید تعمداً.

نویسندگان مقاله متوجه نشده اند، آنچه در حال اجراست نه پروژهٔ بازگشت پادشاهی به ایران، بلکه پروژهٔ نوفدی‌ست، شاخه‌ای رسانه‌ای-سیاسی از بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها (FDD)، که نقشی محوری در معماری تبدیل ایران به مستعمره آمریکا و اسرائیل ایفا می‌کند. شاهزاده رضاپهلوی در این سناریو، نه کارگردان است نه بازیگر، بلکه ابزار است و آنچه اسرائیل در پی آن است نه بازگرداندن او به تاج و تخت و نه بازگشت پادشاهی به ایران، بلکه ایران پسا‌جمهوری اسلامیِ  در قالب جمهوری دوم، مطیع، غرب‌گرا، و در چارچوب موازنهٔ تل‌آویو است؛ ایرانی فدرال که هر زمان از فرمان تل آویو سرپیچی کند، بیدرنگ تجزیه شود که نقشه راه برای آینده در برنامه نوفدی گنجانده شده است.[3]

نویسندگان مقاله متوجه مساله دیگری نیز نشده اند، که این پیوند زدن از سوی نهادهای امنیتی آمریکایی-اسرائیلی صرفاً مفهومی نیست؛ راهبردی‌ست. پیوند زدن پروژه نوفدی به شخص ولیعهد، تمرکز را از زیرساخت راستین عملیات، یعنی نوفدی، منحرف می‌سازد، و از سوی دیگر، با بهره‌گیری از نوستالژی پادشاهی، پروژه‌ای عمیقاً وابسته را با ظاهری احساسی و ملی را به نمایش می‌گذارد. پادشاهی در این چارچوب، نه هدف، بلکه پوشش است؛ ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به نهادسازی‌ای که از درون ساختارهای امنیتی آمریکا و اسرائیل برخاسته است.

من پیش‌تر بارها هشدار داده‌ بودم. از سال ۱۳۹۸، در تحلیل‌هایی دربارهٔ «انشعاب ابزاری»، تصریح کرده‌ام که بسیاری از عناصر اپوزیسیون امروز بویژه آن که نوفدی رونوشت به روز شده فرشگرد است [4]، نه جداشده از رژیم، بلکه محصول حاشیه‌نشینی جناح دولتی اصلاح‌طلبانند که امروزه بیاری مافیای رفسنجانی، پخشی از سپاه پاسداران و به گمانی سازمان مجاهدین در کنار یکدیگر فعالیت می کنند. این افراد اکنون با دریافت پشتیبانی از شاهزاده برندهای جدید و چهره‌های شسته‌رفته وارد میدان شده‌اند، اما همچنان به ساختارهای فراآتلانتیکی پاسخ می‌دهند، نه به ملت ایران.

در سال ۱۳۹۹، در مقاله‌ای با عنوان «پیمان کوروش: اسطوره و استراتژی»، ساختار ایدئولوژیک پروژه‌ای موسوم به «پیمان کوروش» را افشا کردم [5]؛ پروژه‌ای طراحی‌شده توسط لِن خودورکوفسکی و ویکتوریا کوتس در قالب الگوی موسوم به «توافق ابراهیم»، که هدف آن تسلیم کامل حاکمیت ایران در دوران پس از فروپاشی رژیم بود. این توافق‌نامه، برخلاف ظاهر صلح‌طلبانه‌اش، فاقد رنگ وبوی ایرانی است، نه از درون، نه از برونمرزها. آنچه نیاز داشت، نه محتوا، بلکه مُهر مشروعیت بود؛ چهره‌ای که بتواند این طرح را «ایرانی» جلوه دهد. مهرهای وابسته به اسرائیل شاهزاده را با نیرنگ و ترفند به اسرائیل بردند [6]، و سپس نوفدی، دقیقاً در همین راستا، از طریق رفتارهای غیر‌اصیل هماهنگ در فضای دیجیتال، آن چهره و نیروی فعال وارد معرکه شد. و اینجاست که تراژدی شکل می‌گیرد. شاهزاده رضاپهلوی، با نزدیک شدن، ولو ناآگاهانه، به این ساختار، در لبهٔ گودالی ایستاده که بارها هشدارش را دادم. همان‌طور که گفتم: «ممکن است صرفاً از کنار گودال بگذری، اما احتمال افتادن همیشه هست.» پیوند ولیعهد با نوفدی، اکنون به نقطهٔ تهدید سرمایهٔ نمادین پادشاهی بدل شده است. با هر توییت، هر بیانیه، و هر عکس مشترک، بیش از پیش این تصور شکل می‌گیرد که او نه چهره‌ای مستقل، بلکه مزدور و دست نشانده بیگانه، نمایندهٔ پروژه‌ای‌ست که نه از تهران که از تل‌آویو طراحی شده است.

اکنون، نتیجه واضح است: آنچه می‌توانست زمینه‌ساز اتحاد ملی در دوران گذار باشد، تبدیل شده است به صحنهٔ اجماع مصنوعی، که نه در میان ملت ایران، بلکه در اتاق‌های فکر واشنگتن و مؤسسات لابی‌گری اسرائیل شکل گرفته است. اکنون شاهزاده رضاپهلوی، به‌جای آنکه محور مشروعیت ملی باشد، در آستانهٔ تبدیل شدن به قربانی سیاسیِ سیاستی‌ست که حتی نویسنده‌اش نیست. در واقع، بازی به‌تمامی برگشته است: اسرائیل با هدایت نوفدی، گفتمان پادشاهی‌خواهی را ربوده، و ولیعهد را به «مترادف» آن سیاست بدل کرده، بی‌آنکه ابزار تصمیم‌سازی به او واگذار کند.

اشتباه هاآرتص نیز همین‌جاست. مقاله، مراسم را می‌بیند، اما بازیگر را اشتباه گرفته است. در نگاه آن‌ها، ولیعهد بازیگر اصلی‌ست. اما در واقعیت، نوفدی و افرادی همچون سیعد قاسمی نه‌تنها اجراکننده، بلکه معمار صحنه است. با این تحلیل نادرست، هاآرتص ناخواسته (یا شاید آگاهانه) ولیعهد را در موضع پاسخگویی به سیاستی قرار داده است که از ابتدا تحت کنترل او نبوده است.

باری، هر چند که همراه شدن با این عده آسیب خود را وارد ساخته است، ولی تا زمانی که شاهزاده رضاپهلوی به این شبکه وفادار بماند، نه‌تنها نمی‌تواند نقش تاریخی وحدت‌بخش ایفا کند، بلکه به تدریج مشروعیت خود را نیز از دست خواهد داد. اگر قرار است شاهزاده، بیش از نماد، کنشگر باشد، نخستین گام، گسستن علنی و صریح از نوفدی است. پادشاهی که هیچ، بلکه هیچ کُنشگرسیاسی نمی‌تواند با وابستگی دوام آورد. هیچ ملتی حاکمیتی را که از سوی بیگانگان دیکته می‌شود را نمی‌پذیرد.

اسرائیل به‌دنبال بازگرداندن پادشاهی به ایران نیست. بلکه به‌دنبال مدیریت ایران آینده با چهره‌ای ایرانی و مغزی بیگانه‌ست. نوفدی در این پروژه، نه صرفاً مشارکت‌کننده، که بازو و زیرساخت اجرایی است.

پروانه ندهیم تکرار تاریخ با رنگ و لعاب دیگر رخ دهد.

شاپور سورنپهلاو

روز باد از ماه مهر سال ۳۷۶۳ بهدینی

۱۶ مهرماه ۲۵۸۴ شاهنشاهی

۸ اکتبر ۲۰۲۵ ترسایی

بازبُردها [:منابع] و فرانمودها [:توضیحات]:

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 - The Israeli influence operation in Iran pushing to reinstate the Shah monarchy: https://www.haaretz.com/israel-news/security-aviation/2025-10-03/ty-article-magazine/.premium/the-israeli-influence-operation-in-iran-pushing-to-reinstate-the-shah-monarchy/00000199-9f12-df33-a5dd-9f770d7a0000

2 - نوفدی، وفاداری سایبری و تولید بحران برای حاکمیت فکری و اپوزیسیون برونمرزی

3 - واکاوی سپیدنامه برنامه‌ریزی "ایران: مرحله اضطراری۱۰۰ تا ۱۸۰ روز نخست" برای دوران گذار از سوی بنیاد نوفدی: - https://suren-pahlav.com/pe/index.php?option=com_content&view=article&catid=1:political-article&id=381:3763-05-14

4 - The Farashgard Phenomenon: Instrumental Defection and the Regime’s Final Strategy: https://www.suren-pahlav.com/en/farashgard-phenomenon-instrumental-defection-and-the-regime’s-final-strategy.html

5 - The Cyrus Accord as Myth and Strategy: Fabricated Antiquity, Foreign Power, and Iran’s Sovereignty: https://www.suren-pahlav.com/en/the-cyrus-accord-as-myth-and-strategy-fabricated-antiquity-foreign-power-and-iran-s-sovereignty.html

6 - یادداشتی پیرامون سفر شاهزاد رضا پهلوی به اسرائیل: https://www.suren-pahlav.com/pe/index.php?option=com_content&view=article&catid=1:political-article&id=347:reza-pahlavi-unwise-and-insalting-trip-to-israel

#419ab3

≠