
در جریان کارزار انتخاباتی بوریس جانسون برای شهرداری لندن در سال ۲۰۱۳، مشاور سیاسی او به نام لینتون کرازبی تاکتیکی برای منحرف کردن افکار عمومی از مسائل رسواییبرانگیز جانسون طراحی کرد. او با پرتاب یک موضوع شوکهکننده و جنجالی به وسط میدان مناظره، از روشی بهره برد که «استراتژی گربه مرده» (The Dead Cat Strategy یا Deadcatting) نام گرفت.
روایت سادهاش چنین است: بر سر میز شام، بحث در حال چرخش علیه شماست. برای متوقف ساختن آن، ناگهان لاشهٔ یک گربهٔ مرده را روی میز پرت میکنید. در یک آن، همه توجه حاضران از شما و مسئلهای که در آن گیر افتادهاید، منحرف میشود و به آن صحنه شوکآور و لاشه گربه خیره میماند. از امردادماه ۲۵۸۴ شاهنشاهی، همین تاکتیک به شکلی بیپرده در اپوزیسیون سیاسی ایران پیاده شده است. نسخه ایرانی «گربه مرده»، نوفدی است.
از آن زمان تا به امروز، بهجای آنکه اپوزیسیون ایرانی با یکپارچگی بر هدف اصلی خود که همانا براندازی رژیم استبداد مذهبی و ایرانستیز جمهوری اسلامی است متمرکز شود و آن را با نظامی برآمده از فرهنگ و هویت ملی جایگزین سازد؛ نظامی ایرانی که پاسدار استقلال، تمامیت ارضی کشور، حاکمیت ملی، قانون، عدالت، برابری و آزادی باشد، ناگهان اولویتها و مبارزات ملی به سمت نوفدی چرخید. تمرکز مبارزات ملی که باید متوجه رویارویی با رژیم جنایتکار و سرکوبگر میبود، ناگهان غرق در افشاگریها و تحلیلهای پیرامون نوفدی شد: افشاگری از پیشینه سیاه و ننگین اعضای نوفدی و وابستگی آنان به رژیم، پیوندهایشان با دولتهای بیگانه که آنها را به مهرههای مزدور بدل ساخته، طرحهایشان برای تبدیل ایران به دولت دستنشانده اسرائیل و آمریکا، مواضعشان علیه قانون اساسی مشروطه که شاهزاده رضا پهلوی مشروعیت خود را بهعنوان وارث تاجوتخت شاهنشاهی از آن وام دارد، و از هر مسئلهای ننگینتر، تبلیغ قومگرایی و نسخهپیچی فدرالیسم برای ایران است؛ پروژهای که فرجام آن «ایرانستان» و محوِ یکی از دو تمدن بازمانده از دوران باستان (در کنار چین) خواهد بود.
در نتیجه، نوفدی، بهترین گربهٔ مردهای است که رژیم اسلامی میتوانست وسط میز اپوزیسیون بیندازد و تمام مبارزات علیه خود را به انحراف کشاند. در این میان، همکاری شاهزاده با این گروه ایرانفروش، بخشی از مشکل شده است، نه راهحل. اگر او براستی در پیِ سرنگونی رژیم و آزادسازی ایران است، باید این لاشهٔ گربهٔ اسلامی ـ اسرائیلی ـ آمریکایی را خاک کند؛ وگرنه، در آینده همانگونه که ملت ایران لقب «ایرانساز» را به دو شاهنشاه ایران، رضاشاه بزرگ و فرزندش محمدرضاشاه اعطا نمودند، به او نیز ولی اینبار لقب «ایرانسوز» خواهند داد.
شاپور سورنپهلاو
روز باد از ماه آبان سال ۳۷۶۳ بهدینی
۱۶ آبانماه ۲۵۸۴ شاهنشاهی
۷ نوامبر ۲۰۲۵ ترسایی
#419ab3
≠








