رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امروزخارجه رژیم اسلامی، روز چهارشنبه درمنطقه منهتن نیویورک، نزدیک سازمان ملل متحد مورد یورش  تنی از مخالفان قرار گرفت، که رسانه های داخلی و بیگانه با آب و تاب ویژه ایی آنرا پخش کردند. پال براون، سخنگوی پلیس نیویورک در گفتگو با روزنامه وال استریت جورنال اعلام کرده است، که وی "در حال گذر" بوده  که مورد یورش قرار میگیرد، و چون هیچ کس قصد کشتن ویرا نداشته، بنابرین کسی هم دستگیر نشده است!

ویدئویی که از این تعقیب در یوتیوب باشتراک گذاشته شده است، نشان میدهد که وی چند دقیقه مورد یورش تنی از مخالفان نظام قرار گرفته، که وی را به باد ناسزا و دشمنام و برخورد فیزیکی نرم قرار داده اند. تعقیب کنندگان که یکنفرشان "پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان" را بردوش خود دارد، بسبک بسیجی ها و اوباش رژیم، مهمانپرست را به باد دشنام و ناسزاگویی (با بکاربری واژه هایی "چاله میدانی") گرفته و هر چند گاهی وی را هل میدهند، که رامین مهمانپرست هم بدون هیچ پاسخگویی و هراسی براه خود ادامه میدهد تا آنکه تحت حفاظت پلیس نیویورک قرار میگیرد.

رسانه‌های داخلی تحت کنترل رژیم دستاربندان، با آب و تاب ویژه ایی ضمن اینکه مسئولان آمریکائی را "سهل‌انگار" خوانده است، دولت آمريکا را مسئول جان هيئت خود در آن کشور دانسته  و اعضای سازمان مجاهدين خلق و مخالفان نظام را عاملان یورش به مهمان‌پرست معرفی کرده‌اند. نظام با گزافه گویی همچنین مدعی شد که وی مورد "ضرب و شتم" قرار گرفته و آنرا یک حرکت "تروریستی که با هماهنگی پلیس آمریکا صورت گرفته" خواند.

اکنون پرسشهایی که پدید می آید:

۱. مهره های نظام که از سایه خود هراس دارند، پس چگونه میشود که یکی از آنان، آنچنان با شجاعت در یک کشور بیگانه و آنهم در کشور"شیطآن بزرگ"، بدون هیچ محافظت شخصی به خیابان برود؟

۲. اگر اینکار اعضای سازمان مجاهدین باشد و دستشان به رامین مهمانپرست و دیگر "مُهره های اصلی" نظام برسد، آیا او را تنها به باد ناسزاگویی میبندند، یا روزگار را بر وی در همان چند دقیقه نخست سیاه میکنند، که کارش یا به بیمارستان میکشد یا گورستان؟ فراموش نکنیم، که اعضای سازمان  مجاهدین پایه گذاران این نظام ضد ایرانی بوده اند، و خودشان اراذل و اوباشانی همانند اراذل و اوباش نظام اسلامی هستند، که با زبان و حرکاتی همانند آنان مخالفین خود را مورد تهدید قرار میدهند، که حتی از خون و خونریزی هم هیچ هراسی ندارد. آیا در عده تعقیب کننده، هیچ نشانی از خشونتی که منجر به کتک زدن یا تهدید جانی به مهمانپرست باشد، دیده میشود؟

۳. چرا نظام بیدرنگ این گزارش را با آب و تاب ویژه ایی در ایران پخش کرده است و چه سودی برای آنان دارد؟

۴. برنده و بازنده این جریان کیست؟

پاسخ اینست که بدون هیچ گمانی، بازنده اپوزیسیون ایرانیست که نظام و نیز رسانه های بیگانه آنان را مشتی اراذل و وحشی نشان داده، که از سویی ادعای دموکراسی، دفاع از حقوق بشر، قانون و عدالت میکنند، و از سوی دیگر شخصی بیدفاع (حتی اگر هم خوانخوارانی مانند سران نظام باشند) را مورد دشنام و حرکات تهدیدآمیز خود قرار میدهند -- و برنده در این میان جمهوری اسلامی است. پس آیا این برنامه طرح ریزی شده از سوی خود نظام بوده، تا مردم را از  اپوزیسیون و آینده کشور به هراس اندازند؟

اگر چنین باشد، نظام ورشکسته اسلامی، با اینکار به هوادارن خود، بویژه آنانی که امروز در اعتقاداتشان به نظام تزلزل ایجاد شده است میگوید، "مشت نشانه خروار است" و اگر نظام سقوط کند، آینده ایی هزاران برابر بدتر از این در انتظارشان خواهد بود. شوربختانه در این بین، بسیاری از هم میهنان بدون هیچ اندیشدنی متوهم شده و میپندارند که خدشه ایی به نظام وارد شده و به پایکوبی و شادی برخاسته و ندانسته "آب در آسیاب دشمن ریخته و به بقای ضد ایرانی و انسانی نظام دستاربندان یاری میرسانند"!

امید است که سران اپوزیسیون این حرکت ضد ایرانی را محکوم ساخته، و به هم میهنان درون کشور و نیز جهانیان خاطر نشان سازند، که اپوزیسیون با نظام اسلامی تفاوت دارد و در نظام آینده، در ایران حکومت قانون و عدالت برپا خواهد شد - نه آنکه ما از ملایان بدتر خواهیم کرد!