دادگاهی نمادین برای رسیدگی به جنایات رژیم در آبان ۹۸، یا گردهمایی تجزیه طلبان برای مشروعیت بخشی جهانی به خواسته های تجزیه طلبانه اشان؟

دوشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۰ ساعت ۱۴:۳۰ |

نوشته شده توسط شاپور سورنپهلو |

aban_tribunal_with_strategic_intent_against_iran

در یک نشست نمادین بنام "دادگاه آبان (Aban Tribunal)، که دست اندرکارانش، آن را بفارسی "دادگاه بین المللی مردمی آبان" برگردان کرده بودند پس از چهار روز پایان یافت.

این نشست که توسط "عدالت برای ایران"، "حقوق بشر ایران" و "با هم علیه اعدام" و با پشتیبانی بنیاد راسل، در سالن چرچ هال، که یک مکان تاریخی است و نخستین نشست شورای امنیت سازمان ملل در آن جا برگزار شده بود، میان روز های ۱۵ و ۱۸ نوامبر برگزار‌ شده بود.

دادگاهی دروغین بپا شده از سوی ایرانستیزان و ایرانفروشان

نخست، هر چند که تارنمای "دادگاه آبان" رسماً اعلام کرده است که نشست، یک دادگاه رسمی نیست و تنها جنبه نمادین داشته و نه قدرت اجرایی دارد و نه اثری در محکومیت قضایی در زمینه حقوق بین الملل،[[1]] ولی برگزاران آن، از جمله السیّده شادی صدر، که یک عرب تبار لبنانی الاصل و از جنس سران رژیم حاکم بر ایران می باشد، دست بدامان دروغ شده و آن را نه تنها یک دادگاهی بین المللی و رسمی اعلام داشت، بلکه مدعی شد که رای نهایی این دادگاه منجر به مجازات و محاکمه سران رژیم خواهد شد.[[2]]

دوم، در حالیکه همه منابع رسمی جهانی، شمار جانباختگان آبان ۹۸ را بالای۱۵۰۰ تن اعلام نموده اند، رها بحرینی وابسته به جناح دولتی اصلاح طلبان رژیم و از هواداران سرسخت روضه خوان حسن روحانی، با بی شرمی به دروغ متوسل شده و شمار جانباختگان را به ۳۲۳ تن کاهش داد که در حقیقت تلاش برای اعتباربخشی به رژیم جمهوری اسلامی در لفافه دفاع از حقوق بشر می باشد.

سوم، در این نشست حداکثر سواستفاده از سوی تجزیه طلبان شد تا کشته شدگان آبان را گونه ای "تبعیض قومی" نشان داده و کشتار را با اهداف نژادپرستانه از سوی رژیم که سرانش اکثریت عرب تبارند جا زنند. برای نمونه، ایرانیان عرب زبان در استان خوزستان تنها ۱/۶ کل جمعیت استان را در بر می گیرند، ولی شادی صدر در راستای ادعای گروه های تروریستی عرب که ادعا می کنند اکثریت جمعیت استان خوستان عرب می باشند، در این نشست بدروغ مدعی شد:

"میزان خشونتی که ماموران امنیتی و انتظامی در برخورد با معترضان در برخی از شهرهای خوزستان - که بیشتر آنها عرب هستند - استفاده کردند را کمتر در شهرهای دیگر می‌بینیم. ما در هیچ شهر دیگری غیر از ماهشهر نمی‌بینیم که از تانک علیه معترضان استفاده شود."[[3]]

بگفته ای دیگر، رژیمی که سرانش عرب تبار می باشند و ستون های رژیم بر فرهنگ و کیش عربی بنا گذاشته شده است و در چند دهه گذشته یادگیری عربی را در ایران اجباری و تزریق واژگان عربی به زبان پارسی تا بدانجایی رسیده است که امروزه واژه های عربی در پارسی امروزی در اکثریت قرار دارند، ضدعرب معرفی می شود.

چهارم، بدور دیده نمی شود که این دادگاه نمایشی در راستای "پروژه تکراری رهبرتراشی" بپا شده است، بویژه آنکه تاریخ مصرف رژیم رو به پایان است و این نگارنده آن را چند ماه پیش، پیش بینی کرده بودم[[4, 5]] که آمریکایی ها رژیم دست نشانده خود را که در سال ۲۵۳۷ در ایران بقدرت رساندند را از برکنار و جمهوری نویی که همچنان منافع و مصالح غرب را در منطقه تامین نماید، در ایران بقدرت خواهند رساند.

افزون بر آن، این دادگاه که خود را پشتیبان ملت ایران و هدفش را احقاق حقوق جان باختگان آبان و شناساندن رژیم بعنوان ناقض حقوق بشر اعلام داشت، دادگاه علنی و ورود برای همگان آزاد می باشد، ولی در روزهای برگزاری، از ورود بسیاری از ایرانیان با آرمان های ملی گرایی جلوگیری بعمل آمده بود.

aban_tribunal_targets_iranians نیز در روز پایان نشست دادگاه باصطلاح مردمی، سرود سازمان چریک های فدائیان خلق از بلندگوهای سالن پخش و ایرانفروشان و تجزیه طلبان برگزار کننده نشست در چند رده حین ادای احترام و آماده باش ایستادند. در چنین زمانی تنی از ایرانیان ملی گرا که توانسته بودند در روز واپسین در نشست حضور بهمرسانند، پرچم شیر و خورشیدن نشان ایران را که یک نماد ملی و متعلق به هیچ گروه یا نهاد سیاسی نمی باشد، ولی مورد انزجار همه ایرانستیزان و ایرانفروشان، بویژه رژیم روضه خوانان و تجزیه طلبان می باشد[[6]] را بدست گرفتند که بیدرنگ با برخورد شدید و توهین آمیز سهیلا امین ترابی (معروف به شادی امین) از اعضای پیشین سازمان چریک ها روبرو و بدستور شادی صدر، از سال بیرون انداخته شدند (فرتور سمت چپ - مامور امنیتی سالن و شادی امین در برخورد با آقای پویان ویستا).

پس از آن، تجزیه طلبان نامی همچون هدایت الله سلطان زاده (پانترک)، رحيم بندوئى و عبدالله عارف (پان بلوچ)، يوسف عزيزى بنى طرف، السیّده شادی صدر، وليد مهاوى، سهیلا امین ترابی، معروف به شادی امین (پانعرب) و نرگس كرمانشاهى و مولود سوارى (پانکُرد)، عکس های دستجمعی بیادگار گرفتند. (فرتور بالای نوشتار)

بهر رو، این سیرک سیاسی که روشن نیست نتیجه آن چه اعلام خواهد شد، سه مهم را از هم اکنون آشکار ساخته است:

۱ - خون هزاران ایرانیان میهنپرست و آزادیخواه همچون پویا بختیاری ها که علیه رژیم جان بر کف بپاخاسته و با شعارهای "رضاشا، روحت شاد"، "ایران که شاه نداره، حساب کتاب نداره" لرزه بر اندام رژیم افکندند را پایمال و به بقای رژیم یاری رساندند.

۲ - این عده با اعمال خشونت و سانسور علیه ایرانیانی که خواهان یکپارچگی و سربلندی ایران می باشند، نشان داده و ثابت نمودند که نه تنها بدنبال آزادی و سربلندی ایران نمی باشند، بلکه از جنس رژیمی می باشند که ادعای مبارزه با آن را دارند؛

۳ - سرسوزن اعتماد به این عده، یعنی ایرانستان!

در هر رو، برگزاری این گونه سیرک های سیاسی توسط تجزیه طلبان دستاورد دیگری نیز با خود بهمراه دارد و آن یاری رسانی به بقای رژیم است. زیرا که رژیم پس از برگزاری اینگونه نشست ها مدعی خواهد شد که مخالفینش تجزیه طلبان بوده و در صورت نبودش، ایران ایرانستان خواهد شد؛ - بویژه آنکه بسیاری از این عده از مُهره های صادراتی رژیم به برونمرزها می باشند، از جمله معصومه قمیکلا (معرف به مسیح علینژاد)،[[7]] تا سر مردم را به نام مبارزه گرم، و صدای مبارزان اصلی که برای بقای رژیم خطرسازی می باشند را خفه سازند،[[8]] تا مبادا در در روز انقضای تاریخ رژیم، ایرانیان شخصی همچون شاهزاده رضا پهلوی را بعنوان خود برگزینند. به گمان این نگارنده، معصومه قمیکلا یکی از کسانیست که آمریکایی ها او را بعنوان رهبر به گلوی بخش بزرگی از ملت ما که عاری از سواد سیاسی و نیز ساده لوح و زودباور می باشند فرو خواهند نمود.

پایان سخن

هر چند که جنایات رژیم روضه خوانان نه تنها در آبان ماه ۱۳۹۸، بلکه در کل ۴۳ سال گذشته محکوم است، ولی اهداف اصلی این نشست، مشروعیت جهانی بخشیدن به تجزیه طلبان و نهادهای پشتیبانان آنان بوده است که در لفافه حقوق بشر فعالیت می کنند. برای نمونه، سازمان "عدالت برای ایران" متعلق به شادی صدر،[[9]] یکی از نهادهایی می باشد که در کنار "سازمان حقوق بشر اهواز"[[10]] به ریاست یک انگلیسی به نام دنیل برت برای تجزیه خوزستان از ایران فعالیت می کند.[[11]]

در نتیجه، منظور این عده ایرانستیز و ایرانفروش از بکار بری واژه "مردمی" در نشست خود، نه مردم ایران، بلکه اربابان بیگانه اشان است که در سال ۵۷ رژیم استبدادی جمهوری را بقدرت رساندند تا راه را برای ایرانستان سازی ایران فراهم سازند.[[12]] جای دارد تا اشاره شود، بنیاد راسل که پشتیبان این نشست بوده است، یک اندیشکده امنیتی وابسته به سازمان های اطلاعاتی غرب می باشد که در دهه ۷۰ میلادی با همراهی "عفو بین الملل" که آنهم توسط یکی از اعضای سازمان جاسوسی بریتانیا پایه گذاری شده بود و وظیفه آن پرونده سازی و ایجاد تشنج در ایران، از طریق پخش اطلاعات نادرست مبنی بر ادعای موهوم نقض گسترده حقوق بشر توسط نظام شاهنشاهی بود.[[13]]

شاپور سورنپهلاو

روز انارام از ماه آبان سال ۳۷۵۸ بهدینی

۲۴ آبان ۲۵۷۹ شاهنشاهی

۱۵ نوامبر ۲۰۲۱ ترسایی

بازبُردها [:منابع] و فرانمودها [:توضیحات]:

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* - پیوند اینترنتی کوتاه شده به این نگاشته: https://bit.ly/321ZlYx

1 - https://abantribunal.com

2 - https://youtu.be/uuHVVclCQd4

3 - https://bit.ly/3Hu1SuV

4 - "جو بایدن و پیشه کردن سیاست "هویج و چماق" در رویارویی با رژیم جمهوری استبداد اسلامی" - http://bit.ly/2ZdD1q7

5 - "آشناپنداری سیاسی: منشور آتلانتیک نو و آینده ایران" - https://bit.ly/3gwG84G